Η πατρίδα υπερέχει!

Κάποτε γινόταν πάρτι
οι μισοί στην εξουσία...
Τώρα σ' έναν Μάρτη - γδάρτη
είν' ο ....βιός στην ....Ελβετία!

Φτώχεια εδώ, φτώχεια και πείνα
εργαζόμενοι στο δρόμο!
καβατζάραμε το μήνα
μα τον άλλο κι άλλο πόνο!

Μην κρατάς διπλό χιτώνα
μες στης φτώχειας μας τη δύνη...
Κάνει ...κρύο το χειμώνα
ο έχων δυό, τον έναν δίνει!

Μπες στα μπλόγκς να δεις τι τρέχει
χέστο μέγα και του άλλους...
Η πατρίδα υπερέχει
μπρος στους Γερμανούς και Γάλλους!

Όλα εδώ! μ' αλληλεγγύη
γέννημα από τις στάχτες
ότι εδώ φυτέψεις ....φύει
δεν χωρούνε ...."λιποτάχτες"

Μην κρατάς διπλό χιτώνα
μες στης φτώχειας μας τη δύνη...
Κάνει ...κρύο το χειμώνα
ο έχων δυό, τον έναν δίνει!

Άδικος, χαμένος κόπος....

Γλιστρούν οι χρόνοι σου
μες στην αγχόνη σου
Συρματοπλέγματα, κι ...εδαφικά!
Τα παλληκάρια σου
γυμνά στα χνάρια σου
κι είν' όλα ψέματα και ...γραφικά!

Δεν αλλάζει τούτη η χώρα
δεν αλλάζει αυτός ο τόπος!
Ισαάκ, Σολωμέ, Ευαγόρα
άδικος, χαμένος κόπος....

Χρόνια τα αίτια...
Μια ....περιπέτεια!
Να ηχούνε σάλπιγγες, κατακτητές!
Κι η αντιδικία μας
μεσ' την οικία μας!
Για όσα ντράπηκες, κλείνεις πληγές!

Δεν αλλάζει τούτη η χώρα
δεν αλλάζει αυτός ο τόπος!
Ισαάκ, Σολωμέ, Ευαγόρα
άδικος, χαμένος κόπος.... 

Έκτη αίσθηση...

Στη ζωή που ήρθες να ζήσεις

κάποιοι πήραν τις αισθήσεις

και τις κάνανε μια μπάλα

και σε βάλαν στην ..κρεμάλα!

Κι έτσι...

Εσύ έχεις την όραση

για να βλέπεις μόνο τηλεόραση!

Κι η "κοντινή" σου η ακοή

μία ...παράξενη βουή!

Κι αν η αφή, σου δίνει ώθηση

στις μυρωδιές χάνεις την όσφρηση!

Κάτι σ' έχει κυριεύσει

και πικρή σου δίνει γεύση!

Κάποιοι σου έχουν τιθασεύσει

Όσφρηση, Αφή και Γεύση!

Πλάνες ήρθαν στη ζωή σου

η Όραση κι η Ακοή σου!

Κι έτσι...

Εσύ έχεις την όραση

για να βλέπεις μόνο τηλεόραση!

Κι η "κοντινή" σου η ακοή

μία ...παράξενη βουή!

Κι αν η αφή, σου δίνει ώθηση

στις μυρωδιές χάνεις την όσφρηση!

Κάτι σ' έχει κυριεύσει

και πικρή σου δίνει γεύση!

Μα προτού να συνηθίσεις

τις "μισές" σου πέντε αισθήσεις

της ζωής σου  βρες τον φταίχτη

με την αίσθηση την ....έκτη...

Γιατί

Να έχεις την όραση

για να βλέπεις μόνο τηλεόραση;

Την "κοντινή" σου ακοή

σαν...παράξενη βουή;

Κι αν η αφή, σου δίνει ώθηση

στις μυρωδιές να μην έχεις όσφρηση;

Βρες τι σ' έχει κυριεύσει

και πικρή σου δίνει γεύση!

Δύο μηνύματα

Παίζουν τα ράδια
τραγούδια άδεια
και συ που πείστηκες
και συντονίστηκες
μέχρι την ....κλήρωση....
Άδεια εκπλήρωση!

Μ' έχεις στη θύμηση
απ' τη ... διαφήμιση!
Κενό το μήνυμα
απ' το ...ξεκίνημα
Μια "δυνατότητα"
απ' τη ..."συχνότητα"

Έξω συνθήματα!
Μ' ακούς στα ..."κύματα"
πως είναι ...ίωση!
Κι η ...καλωδίωση
στέλνει τα δρώμενα
στα ...."εισερχόμενα"!

Και 'κει ταράζεσαι
μόνη κοιτάζεσαι...
Δύο μηνύματα
σε δύο ...βήματα:
-Εγώ, κι η ...γέννα σου
στα ..."διαγραμμένα" σου

Τι ζητάς ρε χρόνε κλέφτη;

Μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου

Στις φτωχές τις συνοικίες
και στα γυμναστήρια
τρεις γενιές, για τις οποίες
γίναν τώρα συναυλίες
δίχως ....εισιτήρια!

Τι ζητάς ρε χρόνε κλέφτη;
τα χαΐρια μας τα είδες!
Κι η βαβούρα στις κερκίδες
δεν  πτοεί τον καλλιτέχνη...

Πως κακιώνουν τα τραγούδια
με το ...συναπάντημα...
Χορηγοί - ξεπεταρούδια
κλώνοι, γιασεμιά - λουλούδια
Πάνω, το ...κατάντημα...

Τι ζητάς ρε χρόνε κλέφτη;
τα χαΐρια μας τα είδες!
Κι η βαβούρα στις κερκίδες
δεν  πτοεί τον καλλιτέχνη...

Δραστική ουσία....

Να μη μ' αφήσεις στο 'λεγα...
Πουλάκι εγώ σε ξόβεργα...
Δες τα φτερά μου που 'χα
και μια ψυχή ευνούχα!
Με το φευγιό τηράχτηκες
και μες στη νύχτα χάθηκες!

Πληγή η απουσία σου!
Κι η ...δραστική ...ουσία σου
φαρμάκι ήταν πόσιμο
του θάνατου, γενόσημο!

Τα χέρια σου ήταν θάλασσες...
Βαρκούλα, και με χάλασες!
Δες τα παλιά μου ρούχα
κι αυτά, γι αυτά που σου 'χα!
Στ' απόνερα τινάχτηκες
και μες στη νύχτα χάθηκες!

Πληγή η απουσία σου!
Κι η ...δραστική ...ουσία σου
φαρμάκι ήταν πόσιμο
του θάνατου, γενόσημο! 

Το πιο βαρύ συναίσθημα

Στου κόσμου το κατάντημα
ζήτησες να πετάξεις
σ' αυτό το συναπάντημα
τη μοίρα πως ν' αλλάξεις

Σκυφτό το παλληκάρι
είχε μόνο ένα αίτημα
πάνω του έχει πάρει 
το πιο βαρύ συναίσθημα

Το παλληκάρι ευάλωτο
βούρκος, κι αυτό στη μέση
μην το αφήνεις! μάλωτο!
πόρνη ζωή, να πέσει

Σκυφτό το παλληκάρι
είχε μόνο ένα αίτημα
πάνω του έχει πάρει 
το πιο βαρύ συναίσθημα

Για τα βαθιά γεράματα

Ήρθα στον κόσμο ένα πρωί
κι είδα το φως με κλάματα
"να ζήσει"! τούτο το παιδί
ως τα βαθιά γεράματα!

Ευχές μέσα σε κλάματα
για τα βαθιά γεράματα!

Μου λέγανε οι "γνωστικοί"
πρέπει να μάθεις γράμματα
να 'χεις ζωή αλλιώτικη
ως τα βαθιά γεράματα!

Με κλάματα τα γράμματα
για τα βαθιά γεράματα!

Έμεινα εδώ στον τόπο μου
κι έκανα τόσα θάματα
και φύλαγα τον κόπο μου
για τα βαθιά γεράματα!

Με κλάματα τα θάματα
για τα βαθιά γεράματα!

Κείνη η ευχή απ' την κούνια μου
χόρεψε μα τα κλάματα!
βαράνε τα κουδούνια μου
και δεν ανοίγω! ...γάμα τα...

Γεράματα με κλάματα
μαλάκα γέρο ...γάμα τα....

Της ζωής τις αλυσίδες

Η ζωή μας σαν ληστεία
ουραγός στα καλλιστεία
και στα καφενεία
πέρασε
κι αφήσαμε το χρόνο και μας γέρασε

Στ' άδεια λήμματα της νιότης
τι να πει κι ο Μπαμπινιώτης!
το ομόηχο της
κέρασε
κι αφήσαμε το χρόνο και μας γέρασε

Ξαφνικά μου λες πως είδες
της ζωής τις αλυσίδες
πάνω μας ρυτίδες
ξέρασαν!
Αφήσαμε τους χρόνους και μας γέρασαν...

Ονειροκρίτες-Μάγισσες

Μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου

Είσαι αλλού, 

μα τις βραδιές
μες στου ονείρου μου τις διαδρομές,
στην αγκαλιά μου σε κρατώ
τα δυο σου χείλια, τα γλυκοφιλώ

Ονειροκρίτες, Μάγισσες
λένε θα 'ρθείς, κι ας άργησες

Και το πρωί,
όταν ξυπνώ

αν τύχει τ' όνειρο και θυμηθώ,
οι αγκαλιές και τα φιλιά

σαν φλόγες καίνε, σ' άσβηστη φωτιά

Ονειροκρίτες, Μάγισσες
λένε θα 'ρθείς, κι ας άργησες

Διπλή ζωή ,

σαν κόλαση
τα κοροϊδεύεις τώρα όλα εσύ,

Στα όνειρα σε συναντώ
και στα φλυτζάνια μέσα, που γυρνώ

Ονειροκρίτες, Μάγισσες
λένε θα 'ρθείς, κι ας άργησες

Χέστρα ζωή...

Είσαι στο πληκτρολόγιο
πούλησες τον αγώνα
στα αυτιά σου ένα καλώδιο
και κει έξω τα δακρυγόνα
Κι εγώ δειλά πλησίασα
βαρειά ως την Κλαυθμώνος
τα όνειρά μου βίασα
κι είναι βαρύς ο πόνος

Δώσε μου ένα μαχαίρι
να κάνω μια βαθιά τομή
στα σωθικά, ποιος ξέρει;
αν κρύφτηκε η ..."χέστρα" η ζωή...

Γύρω μου νέοι αδιάφοροι
δε βγήκαν απ' την κούνια
κυκλοφορούν παράφοροι
με κρίκους στα ρουθούνια...
Ρε πούστη μου τους σέρνουνε
κι αυτοί φοράν χαλκάδες!
στα ίδια, γυροφέρνουνε
τα όνειρα τους, τα δες!

Δώσε μου ένα μαχαίρι
να κάνω μια βαθιά τομή
στα σωθικά, ποιος ξέρει;
αν κρύφτηκε η ..."χέστρα" η ζωή...

Δε θέλει και πολύ....

Βρήκα στο δρόμο σα χαμένη μια γειτόνισσα
παλιά αρχόντισσα
μου 'λεγε διάφορα τρελά
κι εγώ συμφώνησα.........
Ήταν η σκέψη της θολή
κι είπα: "-Δε θέλει και πολύ...."

Σαν μου μιλούσε κάτι έβλεπε στα πέρατα
κάτι σαν τέρατα
Διάβολοι τόσοι στη σειρά
κι όλοι με κέρατα!
Κάποιοι την είπανε τρελή
κι είπα: "-Δε θέλει και πολύ...."

Είχε προβλήματα πολλά κι έκανε διάνοιξη
μέσα την Άνοιξη...
σε μονοπάτια σκοτεινά!
Γύρω κατάνυξη,
η φύση ήταν λαμπερή
κι είπα: "-Δε θέλει και πολύ...."

Σαν μου μιλούσε κάτι έβλεπε στα πέρατα
κάτι σαν τέρατα
Διάβολοι τόσοι στη σειρά
κι όλοι με κέρατα!
Κάποιοι την είπανε τρελή
κι είπα: "-Δε θέλει και πολύ...."

Ξεφτίλα!!

Πάνω ο ήλιος
μα τι φως!
Κάτω η υφήλιος....
πανικός....
Κι είπες τι παίζει;
-Δεν μπορεί!
εσύ ήσουνα το φαβορί!

Είχες χίλια όνειρα...
Μα σχέδια παμπόνηρα,
ανήλια...
Τα χείλια σου μαράζωσαν
και τα όνειρά σου γάζωσαν!
Ξεφτίλα!!

Η μέρα δίνει
ξαστεριά!
Κάτω μας πνίγει
η ...στεριά!
Κι είπες τι τρέχει;
-Δεν μπορεί!
να πέφτει ...όξινη βροχή!

Είχες χίλια όνειρα...
Μα σχέδια παμπόνηρα,
ανήλια...
Τα χείλια σου μαράζωσαν
και τα όνειρά σου γάζωσαν!
Ξεφτίλα!!

Βρες τη μουσική Βασίλη

Κούρδισε τους μετρονόμους
λόγια έγραψα που λες
για σκοπούς, κι "άγνωστους" δρόμους
για "βοήθειες" κι απειλές!

Βρες τη μουσική Βασίλη
κι όταν το τραγούδι βγει
θα το τραγουδήσουν χείλη
ν' ακουστεί σ' όλη τη γη!

Βρες για πόνο, συγχορδίες
νότες για την απονιά
Του Ομήρου οι ραψωδίες
μείνανε κληρονομιά!

Βρες τη μουσική Βασίλη
κι όταν το τραγούδι βγει
θα το τραγουδήσουν χείλη
ν' ακουστεί σ' όλη τη γη!

Πιάστην πένα σου και βάρα
τις χορδές του μπουζουκιού!
για να φύγει η μαγάρα
Τρόικα και Δ.Ν.Τ.!

Βρες τη μουσική Βασίλη
κι όταν το τραγούδι βγει
θα το τραγουδήσουν χείλη
ν' ακουστεί σ' όλη τη γη!

Η ...ευρεσιτεχνία....

Πήρα τέσσερα πτυχία
Master διδακτορικά
κι έπεσα σε κοινωνία
μ' όλα τα ...βλαχαδερά!
Επιστήμονας - Επαίτης!
Ώσπου έγινα ... εφευρέτης!

Στης ζωής τη συντεχνία
ένα κι ένα, κάναν δυό!
Με την ευρεσιτεχνία
μάθαν ...πολλαπλασιασμό!!

Με την ευρεσιτεχνία
βρήκα απόκριση κι εγώ!!


Τόσα χρόνια στα θρανία
πήγα ..."γέρος" στο στρατό!
Δε με χέζεις Ουρανία,
που ν'..."ασπρίσεις" Ερατώ!
Επιστήμονας κι Επαίτης!
Ώσπου έγινα ... εφευρέτης!

Στης ζωής τη συντεχνία
ένα κι ένα κάναν δυό!
Με την ευρεσιτεχνία
μάθαν ...πολλαπλασιασμό!!

Με την ευρεσιτεχνία
βρήκα απόκριση κι εγώ!!

Οικόπεδο ....12...

Εδώ ο ήλιος στάθηκε

κι έριξε τις αχτίδες

Το φως για μένα χάθηκε

μα εσύ, αλλιώς τις είδες...

Με χρέωσαν οι μάγισσες

να ψάχνω άλλες πατρίδες...

Και συ εδώ ναυάγησες

στις ... υφαλοκρηπίδες

Στο 2012

"μαύρη" είναι η προφητεία

Στο οικόπεδο το 12

τα όνειρα σε ...βυτία...

Με χρέωσαν οι μάγισσες

να ψάχνω άλλες πατρίδες...

Και συ εδώ ναυάγησες

στις ... υφαλοκρηπίδες

Μία παράγκα γίναμε! -Νέο τραγούδι

Αχ, συννεφάκι...

Θα 'σαι ένα σύννεφο εσύ

και της ψυχής μου γιατρικό...

Και στου καιρού την πρόγνωση

θα 'σαι το ...βαρομετρικό!

Που όταν θα 'ναι αίθριος

σαν συννεφάκι θα περνάς

και ο καημός μου υπαίθριος

να τον ακούς και να γελάς!

Αχ, συννεφάκι!

Εσένα η γη θα καρτερά

να πιει νερό

Λουλούδια ανθίζουνε!

Και τα παιδιά

σαν ζωγραφίζουνε

τον ουρανό

με σένα ...αρχίζουνε...

-Έτσι κι εγώ!

Θα 'σαι ένα σύννεφο μικρό

θ' αλλάζεις κάθε εποχή

να καθορίζεις τον καιρό

πότε βοριά, πότε βροχή!

Που όταν θα 'ναι άστατος

τι ...γκρίζο χρώμα κουβαλάς....

και ο καημός μου ανάστατος

-Δεν τον ακούς, ούτε μιλάς!

Αχ, συννεφάκι!

Εσένα η γη θα καρτερά

να πιει νερό

Λουλούδια ανθίζουνε!

Και τα παιδιά

σαν ζωγραφίζουνε

τον ουρανό

με σένα ...αρχίζουνε...

-Έτσι κι εγώ!

Το τικ-τακ του μετρονόμου...

Νόμιμη παρανομία
νέα τάξη κι απειλές
στρίμωξαν την κοινωνία
και συ κάθεσαι και κλαις

Άστην προσταγή του νόμου
μη σε βλέπω σκυθρωπό
Στο τικ-τακ του μετρονόμου
να βρεις νόμιμο σκοπό,


Να καθίσουνε στα τέλια
οι διατάξεις οι σκληρές!
Κάναν τις ζωές κουρέλια
Υπουργοί και Βουλευτές!

Είναι άδικος ο Νόμος
και τον τρέμουνε πολλοί...
Όμως ένας αστυνόμος
μου 'δωσε άλλη εντολή:

Άστην προσταγή του νόμου
μη σε βλέπω σκυθρωπό
Στο τικ-τακ του μετρονόμου
να βρεις νόμιμο σκοπό,
Να καθίσουνε στα τέλια
οι διατάξεις οι σκληρές!
Κάναν τις ζωές κουρέλια
Υπουργοί και Βουλευτές!

Μία ...παράγκα γίναμε

Μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου

Χίλια μνημεία, θέατρα

και αγορά.

Δημοκρατία, Δάσκαλοι,

Θεά Αθηνά

Ολύμπου τόπος και Θεοί

Αθάνατοι

Αθήνα πόλη, κι οι θνητοί

Αθάνατοι!

Χίλιες γενιές μας δώσανε!

Μα ήρθαν και μας ....”χώσανε”!

Και μια ...παράγκα γίναμε

κι όλο παιχνίδια στήναμε!

Για 400 χρόνια μέσα

στη σκλαβιά

Έμεινε η φλόγα άσβηστη,

Κρυφά σχολειά!

Και μια γενιά να καρτερεί

Ανάσταση

Τη Λευτεριά, του Θοδωρή

Επανάσταση!

Χίλιες γενιές μας δώσανε!

Μα ήρθαν και μας ....”χώσανε”!

Και μια ...παράγκα γίναμε

κι όλο παιχνίδια στήναμε!

Απ' του '40 τον ...Αέρα

στα βουνά

Με ένα ΟΧΙ, Τεπελένι

Κορυτσά!

Μα του τρελού η εμμονή,

επέλαση!

Το ΟΧΙ, ΝΑΙ στη σημερνή

....“παρέλαση”

Χίλιες γενιές μας δώσανε!

Μα ήρθαν και μας ....”χώσανε”!

Και μια ...παράγκα γίναμε

κι όλο “παιχνίδια” στήναμε!

Τα βράδια λήστεψα

Είναι φορές που σκέφτομαι, πόσο μ' έχεις πληγώσει...
Κι αν το μυαλό εξήγηση να δώσει
δε μπορεί
κάποιος να βρει, να με λυτρώσει,
μια αχτίδα φως! γιατί έχω τρελαθεί...

Ζω σ' ένα απέραντο κενό
γιατί σε πίστεψα.
Κι ενώ,
είπα αγέρας να γεννώ
Τα βράδια λήστεψα
στενό, στενό
για σένα αλήτεψα....
-Τρεις μήνες νήστεψα...

Είναι στιγμές που ντρέπομαι που έχω φτάσει.
Σαν τον φονιά στου φεγγαριού τη χάση
θα κρυφτώ
μα, αν θα βρω φως, θα κάνω στάση...
κι απ' τον κατήφορο, στο βούρκο να βρεθώ!

Ζούσα σ' απέραντο κενό
γιατί σε πίστεψα.
Κι ενώ,
είπα αγέρας να γεννώ
Τις νύχτες λήστεψα
στενό, στενό
για σένα αλήτεψα....
-Τρεις μήνες νήστεψα...

Πέφτει τώρα μια βροχή (Je Veux)

Πέφτει τώρα μια βροχή

στα πεδινά

Τέλειωσε η ανακωχή

και ξεκινά

μια καινούργια εποχή

μια παγωνιά, α-παπαπαπα, απαπαπαπα!

Δεν αντέχω να 'σαι εδώ

και να κοιτάς

τον αλήτη τον καιρό

να προσκυνάς

μ' όσα σου άφησαν ευρώ

να την περνάς, α-παπαπαπα, απαπαπαπα!

Γυρνάς, ρωτάς, πονάς,

κοιτάς τη βροχή

με μάτια θολά

και χείλια σβηστά

σε ποια εποχή

περνούσες ξυστά...

Σεισμός, φωτιά,

ξυπνούν ξανά το μυαλό

Ποιος κλαίει εδώ

τι φταίει εκεί

κι αυτή η ...διαρροή

μια σπίθα αρκεί....

Την αλήθεια αναζητάς

μες στη βροχή

Δίχως όπλα πολεμάς

που αντοχή;

Κι όμως πάλι ξεκινάς

απ' την αρχή

Με την ίδια τακτική

θα σε πατούν

μια γωνιά στην Αττική

να σε πετούν

Δυό πουλιά εδώ κι εκεί

να σ' απατούν!

Θα σ' απατούν....

Γυρνάς, ρωτάς, πονάς,

κοιτάς τη βροχή

με μάτια θολά

και χείλια σβηστά

σε ποια εποχή

περνούσες ξυστά...

Σεισμός, φωτιά,

ξυπνούν ξανά το μυαλό

Ποιος κλαίει εδώ

τι φταίει εκεί

κι αυτή η ...διαρροή

μια σπίθα αρκεί....

Καληνύχτα Ραούφ....

Το ...σκοτεινό σενάριο
ζητούσε έναν ...Μακάριο
κι έναν απέναντι Ραούφ
να ...καρτερά στρατό απ' το ...Ρούφ!
Που την κλεψύδρα γύριζε
και τις γενιές ξεκλήριζε!

Ήμουνα τότε δυόμισι
και τώρα σαραντάρισα
από τη ...διχοτόμηση
που τη ...μισή τους χάρισα!

Χρόνο, για τ' αδιανόητο
για τον ...αμετανόητο
έδωσε η μοίρα στον Ντενκτάς
κι, ή Ταν, στο ράσο, ή επί Τας!
Το χώμα όμως δε χάρισε
και τώρα ... ισοφάρισε...

Ήμουνα τότε δυόμισι
και τώρα σαραντάρισα
από τη ....διχοτόμηση
που τη ...μισή τους χάρισα!

Άλλο της Νήσου τ' όνειρο!
κολλούσε στον ...παμπόνηρο
τα δήθεν σχέδια του..Ανάν
προβλέφθηκαν για να κολάν!
Τι να προσμένεις γέροντα
στις πύλες του Αχέροντα;

Ούφ...
Καληνύχτα ...Ραούφ....

Το κορίτσι στο λιμάνι

Μια παρέα στο λιμάνι
κορίτσια - αγόρια στο σεργιάνι...
Και για μιά τα χτυποκάρδια
χρώμα δίνανε στα βράδια!
Που αυτή κοιτούσε στ' άστρα
κι έβλεπε, Ιππότες, κάστρα!!

Ψύχρα, δάκρυα και ζόρια
σε μιαν άκρια τ' αγόρια,
ρίχναν στο χαρτί μελάνι
και το βράδυ, στο λιμάνι
κάτι ανάλαφρο φορούσε
και γι' αυτούς αδιαφορούσε....

Κι ύστερα περάσαν χρόνια
chat, profile, like, δαιμόνια!
Το κορίτσι έκανε found
μέσα σε δυό - τρία account!
public, κι "in private" message
in control! και σ' όλα ...μέσα!!

Το λιμάνι είχε ερημώσει
κι άλλη είχε ξημερώσει
μέρα, που όλα τα 'χε αρπάξει
και στην ...τελευταία πράξη
τίποτα κι αν δε φορούσε
η παρέα ...αδιαφορούσε!!

Φάρμακο ...τρίτης γενιάς

μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου


Όταν η ψυχή ζητήσει
φάρμακο της ...τρίτης γενεάς
πρέπει να 'βρει άλλη λύση
ο ...ψυχογιατρός της γειτονιάς:

Με δυό λέξεις απ' τη Λίνα
και μια νότα απ' τον Μάνο
την ψυχή τα μαντολίνα
θα την ανεβάσουν πάνω!


Τέτοιο φάρμακο όποιος θέλει
να 'ρθει να ζητήσει συνταγή
απ' του μπουζουκιού το τέλι
κι από της ... κιθάρας τη χορδή

Με δυό λέξεις απ' τη Λίνα
και μια νότα απ' τον Μάνο
την ψυχή τα μαντολίνα
θα την ανεβάσουν πάνω!

Τούτο φάρμακο όσοι πήραν
άνοιξαν με τους Θεούς δεσμούς
τα φαρμάκια που τους δείραν
πέσανε σ' αγύριστους γκρεμούς

Με δυό λέξεις απ' τη Λίνα
και μια νότα απ' τον Μάνο
την ψυχή τα μαντολίνα
θα την ανεβάσουν πάνω!

Γλυκόπικρη ζωή

μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου

Γλυκό φτερούγισμα
ψυχή του ονείρου μου
Να ηχούν κουδούνισμα
τα χρόνια γύρω μου

Μαζί σας χάρηκα
χάδια αξημέρωτα...
-Άχ! διαβατάρικα
πουλιά του έρωτα!

Πότε παραμυθένια
πότε με βάσανα
Πότε μεγάλη έννοια
και πότε, ανάσανα!
Δάκρυα παγωμένα
δάκρυα από χαρά
Άλλα χρόνια χαμένα
κι άλλα μοναδικά!

Είσαι τεράστια
μα είσαι και μικρή
μες στα προάστια
ζωή ...γλυκόπικρη

Για σένα μάλωνα
κι όσο κι αν πόναγα
όσο μεγάλωνα
τα αχ! λησμόναγα!

Πότε παραμυθένια
πότε με βάσανα
Πότε μεγάλη έννοια
και πότε, ανάσανα!
Δάκρυα παγωμένα
δάκρυα από χαρά
Άλλα χρόνια χαμένα
κι άλλα μοναδικά!

Όλα είναι ζόρικα...

Σ' έχω εφτά φορές ψηφίσει
μα μου βγήκες ...παρά-φύση!
στα στενά που έβαλες όρια
πέρασα στα περιθώρια

Η καρδιά μου ξεπαγιάζει
στα ...συσσίτια του Δήμου!
Μες στο κρύο, μες στ' αγιάζι
στη βροχή!
Μ' άλλο με σκιάζει
Η "σπουδή" του Παπαδήμου!

Πήρα εφτά φορές μαχαίρι
να κόψω εφτά φορές το χέρι!
Όνειρα ...προβοκατόρικα
ξύπνησα, κι όλα είναι ζόρικα....

Η καρδιά μου ξεπαγιάζει
στα ...συσσίτια του Δήμου!
Μες στο κρύο, μες στ' αγιάζι
στη βροχή!
Μ' άλλο με σκιάζει
Η "σπουδή" του Παπαδήμου!

Τα ρο της Βίκυς...

Πήρα χτες το τραμ σου λέω
κι είχα βάλει τα καλά μου
μ' ένα ευρώ, το ...τελευταίο
φόραγα τα ...γιορτινά μου!
Την καρδιά μου τη σορόπα
αν με βλέπεις, ...ισορόπα!

Που 'ναι οι γειτονιές μας Βίκυ;
αχ! που παίζαμε ξυλίκι!
Που 'ναι η γεύση του παλιού
του κρασιού μας Μοσχολιού;
Πως περνάς βρε τον καιρό σου;
μας εμείνανε τα ...ρο σου!
Ρο που αντηχούν σαν ζάρια
κι έρχονται τα παλληκάρια
σπάνε των καρδιών τις μπάρες
αχ! και να 'φερνες ...εξάρες!

Είχα τα χέρια μου σπαθιά
και το κορμί καράβι
Κάποια με πλήγωσε βαθιά
κι αίμα η καρδιά μου στάζει!
Πέσαν στην καρδιά τη δόλια
οι αναμνήσεις μου σα βόλια!

Που 'ναι οι γειτονιές μας Βίκυ;
αχ! που παίζαμε ξυλίκι!
Που 'ναι η γεύση του παλιού
του κρασιού μας Μοσχολιού;
Πως περνάς βρε τον καιρό σου;
μας εμείνανε τα ...ρο σου!
Ρο που αντηχούν σαν ζάρια
κι έρχονται τα παλληκάρια
σπάνε των καρδιών τις μπάρες
αχ! και να 'φερνες ...εξάρες!

Αμαρτωλή συνήθεια

Στη ζωή κυνηγημένος

σαν τον τελευταίο αλήτη!

Τούτο βράδυ διαλυμένος

είπες να γυρίσεις σπίτι!

Του τσιγάρου σου την κάφτρα

έσβησες στην αποβάθρα...

Μα ήρθαν διατάξεις ....κείμενες

το τρένο όταν περίμενες....

Αμαρτωλή συνήθεια

τα πάθη ανυπόφορα

στους νόμους πάντα απείθεια

και ξενυχτάς στ' αυτόφωρα!

Και “σαλόνι” και “λιμάνι”

κι ήσουν πάντα μέσα σ' όλα!

Σ' άφηνε η ζωή χαρμάνη

την ...πουτάνα την ...καριόλα!

Του "τσιγάρου" σου την "κάφτρα"

έσβηνες στην αποβάθρα...

Μα εκεί, διατάξεις ....κείμενες!

και ...τζάμπα ότι περίμενες....

Αμαρτωλή συνήθεια

τα πάθη ανυπόφορα

στους νόμους πάντα απείθεια

και ξενυχτάς στ' αυτόφωρα!

Για ...λόγους ασφαλείας...

Τα δειλινά τ’ απέραντα

μια πινελιά στα πέρατα

στ’ άγνωστα μέρη

Μας πήραν απ’ το χέρι

τα λόγια που μας δέσανε

κι όλα  τ’ άστρα που πέσανε

στο χώμα

δώσαν στις νύχτες χρώμα

Ψηλά, φεγγάρια να κοιτάς

και μ’ όρκους! και για πάντα...

το σ’ αγαπώ, το μ’ αγαπάς

το ‘χαν τ’ αστέρια αβάντα,

κι ούτε ίχνος δειλίας.

Τα λόγια δε φοβήθηκαν!

Τάχα, να ηχογραφήθηκαν;

για ...λόγους ασφαλείας...

Και στης καρδιάς την ύφεση

μαζί μ’ αυτούς, φεύγεις και συ

Τρίτη και μεσημέρι....

Σε κράτησα απ’ το χέρι.

Μα ήρθαν, κι όρους μου θέσανε

«κουστούμια» μου φορέσανε

στο ρεύμα

συσσίτιο, το γεύμα...

Ψηλά, φεγγάρια κοίταγες

και μ’ όρκους! και για πάντα...

το σ’ αγαπώ, το ζήταγες

κι είχες τ’ αστέρια αβάντα,

κι ούτε ίχνος δειλίας.

Τα λόγια που φοβήθηκαν!

και δεν  ηχογραφήθηκαν

για ...λόγους ασφαλείας...

Όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε!

Φέρνουμε γύρους στην πλατεία
είναι πολλά, του ...Τσακ τ' αστεία....
Και στους αφύλαχτους τους δρόμους
οι "γνωστικοί" κουνάν τους ώμους!

Όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε!
σε μία πόλη που κοιμάται...
Γύρω οι εχθροί πηδάν τις μάντρες
και δεν ξυπνάν οι ...ομορφάντρες...

Κάνουνε στο λιμάνι πλάκα
άφαντοι οι πρίγκιπες του ...Τσάκα...
Και στο γυαλί απ' τη μιά οι ... "τοιούτοι"
κι από την άλλη ...Αλλάχ, και ...ούτι!

Όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε!
σε μία πόλη που κοιμάται...
Γύρω οι εχθροί πηδάν τις μάντρες
και δεν ξυπνάν οι ...ομορφάντρες...

Τρεις φίλοι...

Πίσω απ' τα παραπήγματα

είναι μια άλλη Ελλάδα

Του σταφυλιού τ' απόσταγμα

δίνει στα νιάτα πρόσταγμα

με μια γλυκιά ζαλάδα...

Τρεις φίλοι,

σε τρεις γειτονιές

για να βραχούν τα χείλη

θ' ανταμωθούν με τσικουδιές

με τσίπουρα και με ρακές!

Όσο φωτιές τους βάζουνε

η φλόγα μέσα καίει

στου ποτηριού το πάτημα

χτυπούν τα χρόνια τ' άτιμα

και η καρδιά τους κλαίει....

Τρεις φίλοι,

σε τρεις γειτονιές

για να σβηστούν τα χείλη

θ' ανταμωθούν με τσικουδιές

με τσίπουρα και με ρακές!

Παπάς πίσω απ' τα σίδερα

Βλέπω τα “πόθεν έσχες” τους

και κατουρώ τις λέσχες τους!

Κι η μόνιμη ομίχλη τους

εσκέπασε τα ίχνη τους!

Αυτοί στο απυρόβλητο

και στην πυρά τ' ...απόβλητο....

Τα ράσα τα Ηγούμενα

τα καρτερούν ....Χριστούγεννα

για όλα τα προηγούμενα

Παπάς πίσω απ' τα σίδερα!

-Χριστός Γεννάται Σήμερα....

Πίσω απ' την ασυλία τους

γεμίσαν την κοιλία τους!

Κι “αδυνατεί” το σύστημα

σε κάθε τους ολίσθημα!

Αυτοί στο απυρόβλητο

και στην πυρά τ' ...απόβλητο....

Τα ράσα τα Ηγούμενα

τα καρτερούν ....Χριστούγεννα

για όλα τα προηγούμενα

Παπάς πίσω απ' τα σίδερα!

-Χριστός Γεννάται Σήμερα....

Για τον παπά δε νοιάζομαι

όμως για τούτο σκιάζομαι!

-Παραμονή και Σάββατο

που 'πεσε και το ...Άβατο!

Η αγρότισσα

Τα ζα τ' αλέτρι έσερναν

κι οι ...τρεις ανάσες έπαιρναν!

μια ...σχέση ...μπερδεμένη...

Ζωή το χώμα μύριζε

κι αυτή λόγια ψιθύριζε

με την καρδιά δεμένη!

Που 'χε δυό χείλια άχειλα

και χέρια σκληροτράχηλα

και μάτι στις παγίδες....

Κόρη – μάνα κι αγρότισσα

κι εγώ αφελής τη ρώτησα

-πόσες βοσκούσε γίδες!

Στου χωραφιού τη σίγαση

μονομερής η ...σύμβαση

και τα σφαχτά στις πλεύρες....

Τις Κυριακές ....καμώθηκες.....

Στον Παπα-Λιά ....”καρφώθηκες”

-Νηστεία δέκα ημέρες!

Που 'χες δυό χείλια άχειλα

και χέρια σκληροτράχηλα

και μάτι στις παγίδες....

Κόρη – μάνα κι αγρότισσα

κι εγώ αφελής σε ρώτησα

-πόσες βοσκούσες γίδες!

Στο μυαλό του τρελού

μελοποιημένο από τον συνθέτη Βασίλη Βασιλείου

Την ιστορία, μιας εικόνας θαμπής
πριν αντικρούσεις
πρέπει να μάθεις.
Στο μυαλό του τρελού αν δεν μπεις
"φωνές" θ' ακούσεις
κακό θα πάθεις...

Θα 'ρθούνε μύστες
μπάσα ντραμίστες
να σου εξηγήσουν.
Κι όταν σε πείσουν
μην πας αλλού
Μπες στο μυαλό του τρελού!

Την αμαρτία μιας αθώας ψυχής
μην κατακρίνεις
με ...ιστορίες.
Στο μυαλό του τρελού αν δεν μπεις
πως θα συγκρίνεις
τις αμαρτίες

Θα 'ρθούνε μύστες
μπάσα ντραμίστες
να σου εξηγήσουν.
Κι όταν σε πείσουν
μην πας αλλού
Μπες στο μυαλό του τρελού!

Σε μία φάρμα

Μου φέρανε μνημόνια
και χίλια δυό ....δαιμόνια
χαράτσια μεσοπρόθεσμα.
Και μ' όνειρα εκπρόθεσμα,

θέλουν να πάψω να ελπίζω

σε μία φάρμα στα βουνά

τυρί να ...πήζω!

Μ' είδαν μικρό κι αδύναμο
να ψάχνω για ...ισοδύναμο
να μετρηθώ, στα ψέματα;
Και μ' άδεια τ' αποθέματα,

θέλουν να πάψω να ελπίζω

σε μία φάρμα στα βουνά

τυρί να ...πήζω!

Ελπίδες για ένα τίποτα.
Στα όνειρα τ' ανείπωτα,
Παρασκευή στη βέρα μου.
Το δράμα στη Δευτέρα μου...

κι εγώ θα πάψω να ελπίζω

σε μία φάρμα στα βουνά

τυρί θα ...πήζω!

Η μικρή Υβόννη

Οι πρώτες σφαίρες πέσανε
κι οι Οίκοι, όρους θέσανε!
Να πάρουν τα ...μερίσματα
πριν ..."πέσουν" τα νομίσματα!
Και συ, μπρος στην οθόνη σου,
για τη μικρή ...Υβόννη σου....

Γύρω υπάρχουν θύματα!

Μα εσύ κοιτάς ...γραφήματα!

Πέφτουν ...Χρηματιστήρια!
Δείκτες ....γεννούν μυστήρια!

Κι ο διάολος με τα πέταλα

ανέβαζε τα ...μέταλλα!

Αίμα στα παραπήγματα...
στα τανκς, τα πρώτα σήματα
καθοδηγούν τους ...δείκτες σου....
Κι οι ξάγρυπνες οι νύχτες σου
με φως απ' την οθόνη σου,
για τη μικρή ....Υβόννη σου....

Γύρω υπάρχουν θύματα!

Μα εσύ κοιτάς ...γραφήματα!

Πέφτουν ...Χρηματιστήρια!
Δείκτες ....γεννούν μυστήρια!

Κι ο διάολος με τα πέταλα

ανέβαζε τα ...μέταλλα!

Μελοποιημένα

Τα ραντεβού

Πόσα η καρδιά να ξέρει

κάποτε χτυπούσε δυνατά

στα γνωστά - άγνωστα μέρη

έκρυβε καλά τα μυστικά

Κλείναμε τα ραντεβού μας

πάντα σ' άγνωστους αστερισμούς

Μα δεν είχαμε στο νου μας

των αστέρων τους ...κανονισμούς!

Είχε η καρδιά απορία

σε τροχιά πως μπήκε κυκλική

κι ίσια, αν κράταγε πορεία

.....έκλειψη γινόταν ολική!

Κλείναμε τα ραντεβού μας

πάντα σ' άγνωστους αστερισμούς

Μα δεν είχαμε στο νου μας

των αστέρων τους ...κανονισμούς!

Τώρα την καρδιά σωπαίνω

κι άπειρες υπάρχουν εκδοχές

σ' ένα περιβάλλον ξένο

σ' έχασα στων άστρων τις τροχιές

Κλείναμε τα ραντεβού μας

πάντα σ' άγνωστους αστερισμούς

Μα δεν είχαμε στο νου μας

των αστέρων τους ...κανονισμούς!

Τεστ δεν κάνω DNA

Τα δυό λεπτά ήταν άτιμα
κι έκανα παραστράτημα
Που με τα μούτρα ρίχτηκα
κι αμέσως δεν .....τραβήχτηκα!

Ήταν στιγμή αμίμητη
και με πολλή βιασύνη
και ήρθε ...ανεπιθύμητη
αυτή η εγκυμοσύνη!

Όμως δεν θα ζήσω ...χάλι!
σαν τον ...έρμο τον  Πασχάλη!
Τεστ δεν κάνω DNA
κι η γυναίκα μου, μου λέει:
-Δε με λένε εμένα Αλίκη
-πάρε αυτό που σου ανήκει!!!


Το 'μαθα και ζαλίστηκα
με τα ...γυναικουλίστικα!
Μαζί μου δεν ...περπάτησε
μα το παιδί το ...κράτησε!

Ήταν στιγμή αμίμητη
και με πολλή βιασύνη
και ήρθε ...ανεπιθύμητη
αυτή η εγκυμοσύνη!

Όμως δεν θα ζήσω ...χάλι!
σαν τον ...έρμο τον  Πασχάλη!
Τεστ δεν κάνω DNA
κι η γυναίκα μου, μου λέει:
-Δε με λένε εμένα Αλίκη
-πάρε αυτό που σου ανήκει!!!

Ευγενή ροφήματα....

Τι θες εδώ;
κι άλλαξες βήματα;
Έχεις καιρό
καυτά ζητήματα...
Τι θ' απογίνουμε
εμείς που πίνουμε
τα ευγενή ροφήματα....


Αν θυμάμαι έπινες Νες
κι έμενες στις Αχαρνές!
της ζωής σου το παιχνίδι
το έπαιζες μες στο Μενίδι!

Έχει η ζωή
φουρτούνες, κύματα
Κι ένα πρωί
Τιμές κι .....Αγήματα!
Και ξεκινήσαμε...
Καυτά τ΄αφήσαμε
τα ευγενή ροφήματα.....

Αν θυμάμαι έπινες Νες
κι έμενες στις Αχαρνές!
της ζωής σου το παιχνίδι
το έπαιξες μες στο Μενίδι!
--------------------------
Κι εγώ χρόνια να περνώ
μόνο από την Αχαρνών
της ζωής μου το παιχνίδι
μ' οδηγεί προς το Μενίδι!

Οι Κυριακές οι φόνισσες

(Ύμνος εις την Ελευθερία, -ξανά και ξανά...)

Μετά τη συμφιλίωση
ήρθε η εξαθλίωση
κι έψαχνες ευκαιρία....
Κι όταν βαριά αρρώστησες
δεσμά πολλά μας κόστισες
που λες ...Ελευθερία....

Γι αυτά που οραματίστηκες
εχθές, ....αρωματίστηκες
κι αμέσως ήρθες!
Μα βλέμματα παράφορα
θα σε κοιτούν αδιάφορα
γι' αυτά που είπες...
Ποτέ σου δε συμφώνησες!
Κι οι Κυριακές οι φόνισσες
γέμισαν τρύπες....

Διάλεξαν γκρίζα χρώματα
για σένα όλα τα κόμματα
για να σε ντύσουν....
Κι όταν σε κώμα έπεσες
σου είπανε πως έφταιξες!
Σαν μεθυσμένη ήσουν....

Γι αυτά που οραματίστηκες
εχθές, ....αρωματίστηκες
κι αμέσως ήρθες!
Μα βλέμματα παράφορα
θα σε κοιτούν αδιάφορα
γι' αυτά που είπες...
Ποτέ σου δε συμφώνησες!
Κι οι Κυριακές οι φόνισσες
γέμισαν τρύπες....

Είχα έναν φίλο γείτονα

Παίζει η μουσική που γράφω
απ' τη Λάρνακα ως την Πάφο!
Με λοξοκοιτούν ...κι οι Τούρκοι
όταν παίζω εγώ μπουζούκι

Του μπουζουκιού μου η μουσική
μ' έκλεισε μες στη φυλακή!
Μα είχα έναν φίλο γείτονα
που 'μοιαζε με τον Κρίττωνα!
Και πριν να πιω τα κώνεια
για τα ...καινά δαιμόνια
ερχόταν μ' έναν ταμπουρά
κι έσπαγε νόμους και δεσμά!

Έχω μουσική γραμμένη
για τη ...διχοτομημένη!
μου ζητάν να κάμω "μόκο"
κι οι δικοί μου, ρε γαμώτο!

Του μπουζουκιού μου η μουσική
μ' έκλεισε μες στη φυλακή!
Μα είχα έναν φίλο γείτονα
που 'μοιαζε με τον Κρίττωνα!
Και πριν να πιω τα κώνεια
για τα ...καινά δαιμόνια
ερχόταν μ' έναν ταμπουρά
κι έσπαγε νόμους και δεσμά!

Ασαφή όνειρα

 Το απέναντι σπιτάκι που κοιτώ

μου θυμίζει τον μικρό μου εαυτό

Μια στον ήλιο τον καυτό

μια στο κρύο, με παλτό

μια εσένα π’ αγαπώ...

Τα όνειρα μου τ’ ασαφή

τα ‘κανα στην ...εσκαφή...

Μ’ έπιαναν που λες τα γέλια

όταν πέφταν τα θεμέλια....

Κι όταν έγινε γιαπί

ξέχασα όσα μου ‘χες πει!

Εγώ εδώ, κι εσύ αλλού πας

τα όνειρα μου ...By-pass…

Το απέναντι σπιτάκι στη βροχή

πάντα είχε και μια άλλη εκδοχή....

Μα  η καρδιά μου ν' απορεί

που έμαθε να συγχωρεί,

κι άλλα, πόσα να μπορεί...

Τα όνειρα μου τ’ ασαφή

τα ‘κανα στην ...εσκαφή...

Μ’ έπιαναν που λες τα γέλια

όταν πέφταν τα θεμέλια....

Κι όταν έγινε γιαπί

ξέχασα όσα μου ‘χες πει!

Εγώ εδώ, κι εσύ αλλού πας

τα όνειρα μου ...By-pass…

Κόκκινος Ιδρώτας

Τόσα ξενύχτια στα σχολεία

μαθήματα, τεστ, αγωνία!

Ποτάμια ιδρώτα χύναμε

για πες μου πως φτωχύναμε;

Φαντάρια στο στρατό, Εν – Δύο!

σκοπιές, ασκήσεις ...«Παρμενίων»...

Ποτάμια ιδρώτα χύναμε

για πες μου πως φτωχύναμε;

Τα μεροκάματα στη βάρδια

μ’ ήλιο, βροχή, μέρες και βράδια

Ποτάμια ιδρώτα χύναμε

για πες μου πως φτωχύναμε;

Τώρα τα θύματα τα πρώτα

χύνουνε ...κόκκινο ιδρώτα!

κι οργής ποτάμια γίνανε

για όσους αίμα πίνανε!